به‌روز شده در: ۲۷ دی ۱۳۹۸ - ۱۵:۱۴
کد خبر: ۳۰۳۴۸۴
تاریخ انتشار: ۲۴ دی ۱۳۹۸ - ۱۱:۳۲
می گویند سخت ترین کار دنیا کارگری معدن است رتبه دوم بازیگری تئاتر و بعد خبرنگاری جنگ، انگار یک نفر با جهان خصومت شخصی داشته است و پشت میزش نشسته و به خاطرات گذشته اش زل زده و گفته اینها شغل های سخت و زیان آور و چه و چه...

باید متر و ترازوی انتخاب شغل سخت جهان ملموس باشد وگرنه شاطر حشمت هم معتقد است جلوی تنور پنجاه درجه مرداد ماه کار کردن سخت ترین کار دنیاست.

اگر متهم نمی شوم به دیکته کردن می گویم سخت ترین کار دنیا، انجام عملیات انتحاری است. فکرش را بکن یک نفر به خودش بمب ببندد و بعد برود جایی و بنگ...

کاری که این روزها داریم انجام می دهیم یک جور عملیات انتحاری است. این روزها همه به کار سخت جهان مشغولیم و به هرکس که می رسیم با یک خبر بد او را منفجر می کنیم و بعد از رفتن ما، او هرگز آن آدم قبلی نیست. بیشتر شبیه یک ویرانه بعد از عملیات انتحاری است.

عیب این کار در این است تکه های انتحاری می چسبد به سر و روی رهگذران و تا چند روز غذای که می خوری طعم خاطرات و اندوه او را دارد.

قبلا انتحاری ها زیبا بود. یکی لاله می شد برای جور ماندن قافیه یک سرود دبستانی و دیگری اما چنان پودر و خاکستر می شد که سنگینی اتمسفر می شد.

تا حالا جایی حس کرده اید چه قدر عاشق هستید؟ همان لحظه هوای یک انتحاری را توی شش ها کشیده اید این ها کسانی هستند که ضامن (عاشق ماندن) را در خودشان کشیده اند و تمام.

خدایی هر جور حسابش کنیم یک کار سخت و زیان آور است این که جهان را سعی کنی یک جور دیگر به دیگران نشان دهی با تصویر با هوایی که جریان دارد.

مثلا وسط همان ویرانه ترکش خورده یک گل کوچک آویشن ببینی و چند ساعت توی این دنیا نباشی.

دیدن آن گل آویشن کوچک از عملیات انتحاری که یک پول بگیری تا یک جمع را بفرستی روی هوا، سخت تر است.

عاشق ماندن را می شود به هر شکلی که می خواهی توصیف کنی، مختاری... اما هیچ کدام عاشق ماندن نیست.

جهان ما یک نخ نامرئی دارد که می شود چیزهای خوب را روی آن آذین بست.

جهان ما و امروز سرزمین مادری مان بیشتر از هرچیز به همین عاشق ماندن ها نیاز دارد وگرنه ته انتحاری شدن هزار تکه شدن است و ته عاشق ماندن نیم سوز شدن قلب...

هر چه کنی آن آدم قبلی نیستی اما آن قدر آویشن روی تنت رویده که می شود سوژه عکاسی برای ثبت خوشی های دیگران، این سخت ترین کار دنیاست.

جهان بدون عاشق ماندن به درد انتحاری می خورد و آن که به کشتن ما برخواست می داند چطور بدون عشق ما را بیندازد وسط یک دشت پر از مین و تمام...

عاشق ماندن یک جور انتحاری زیباست فکر کن وقتی گل محمدی انتحاری رفتار می کند سر باغبان و رهگذر و بلبل چه می آید؟

این روزها تمام می شود چه بخواهیم چه نه... تنها اتمسفر ما باقی خواهد ماند بعد از استشمام عمیق یک گل کوچک بنفشه یا آویشن یا ..









عصر ایران
نام:
ایمیل:
* نظر:
جدیدترین اخبار